بهشت جاودان

09131981215

 

 

با سلام  به وب (شهپر ) خوشامدید

  برای مشاهده کامل شعر ها به قسمت عناوین مطالب در بالا صفحه مراجعه کنید

 

                                          شاعر:(مرتضی میرحسینی)

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1390/03/26ساعت 0:33 قبل از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

جشن عروسی سحر و عماد

امشب   شب جشن و شادمانی

    آغاز    بهار   زندگانی

 

                                      جشن   سحر  و  عماد  امشب

                                     دارد ز بهشتیان نشانی

 

دامان  عماد  و  نو عروسش

غرق است به نور آسمانی

 

                                  با  مهر و مه  و ستارگانش

                                 هر لحظه کنند گل فشانی

 

مه رخ  سحر از صفا  برقصد

شه زاده عماد به نغمه خوانی

 

                                در دست عروس یک سبد گل

                                بگرفته بغل چه نو جوانی

 

اقوام  عروس و  شاه داماد

سرمست می و ترانه خوانی

 

                                 فرخنده بود چنین عروسی

                               این مجلس عیش و شادمانی

 

                    "شهپر"بفشان به پای  آنها

                     یک کوه غزل که خوش زبانی

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/05/20ساعت 10:58 قبل از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

پاکبازان

اخترانی که  عیانند  و فروزان  شب تار

نور خورشید برد طلعت شان را به کنار

 

همچنان مه رخان پیش وجودت عدمند

گرچه  در  نزد خلایق  شکرانندو شکار

 

میگریزند  هم از حاکم و حکم  اعدام

پاکبازان   به نگاه تو روند  بر سر دار

 

نبود  فکر  تماشای  گلستان   بیمار

همه مشتاق رخت هرچه که بیمار و نزار

 

به شبی تار  به میخانه  اگر پا بنهی

تو بتابی به من و من بشوم مست نگار

 

هر کجا خیمه زنی یا گذری بر جایی

خیمه گاه تو شود رحل  سمندان وسوار

 

آه "شهپر"جگر اهل  بصیرت خون کرد

خرم آندم که شبی بوسه زنم بر لب یار

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/05/20ساعت 10:36 قبل از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

لطف بیکران

آن دهان شکر فشانش  بین

مثره و چشم و ابروانش  بین  

 

                                     به جهان غمزه اش توان بخشد

                                     حکم  او  را  به  پیروانش   بین

 

مستم از  مستی  دو چشمانش

جان  من را  فدای  جانش   بین

 

                                    تیر مثرگان و طاق ابرویش

                                   زهر سوزنده  کمانش  بین

 

او دلش  در نهان بود با ما

در نهان  لطف بیکرانش بین

                                    سخنش از لبان  من  ریزد

                                  سخنم بر لب و زبانش بین

 

دل  "شهپر  "  ز شوق او لبریز

شوق را در دو دیدگانش  بین         

                                   

                          

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1393/05/15ساعت 8:56 قبل از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

یر خیز

ای مرغ سحر ز لانه بر خیز

از  گوشه  آشیانه   برخیز

                            شب رفت و دمید صبح روشن

                           با خواندن  یک ترانه     بر خیز

گلهای چمن همه شکفته

با نغمه عاشقانه    برخیز

                              از  بهر نیاز   جوجه کانت                        

                             برچیدن قوت  و دانه  بر خیز

طفلان همه در هوای بازی

از  برکت  این  زمانه   بر خیز

                          اندیشه یک جوان فرو ریخت

                          ز آنکه   نزده   جوانه  برخیز

دیگر  نبود  مجال   خفتن

وقت است شوی روانه  برخیز                                                             

                         از غم پر و بال تو شکسته

                        بگذر تو  از  این بهانه  برخیز

آن گوشه کلاغ پیر خفته

بگرفته تورا نشانه بر خیز

                       شاید به کمین نشسته صیاد

                       با تیر و کمان  ز خانه   بر خیز

پیغام  مرا   به  نزد  او  بر

بر گو که از این میانه برخیز

                           این خانه حریم دلبران است

                         از   خانه     دلبرانه     بر خیز

تا   آنکه  نگفتمت   دوباره

آهسته ز جا شبانه   بر خیز

                           "شهپر"به تو گوید این سخن را

                           نبود سخنش فسانه     بر خیز

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/04/24ساعت 5:9 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

آه جگر سوز

زهی ز عطر بهشتی که همچو بوی تو باشد

روم به سوی دیاری که ره به کوی تو باشد

 

چنانکه چشم من افتد به نور وتابش خورشید

گمان کنم که نشانی ز رنگ و بوی تو باشد

 

زبخت تیره اگر من به چاهی افتادم

رهایی من بستگی به تار موی تو باشد

 

اگر چه آه جگرسوزم از فراق و هجران است

بنوشم از لب نوشی که آب جوی تو یاشد

 

کجا روم که ببویم شمیم عطر گل آنجا

مگر به گلشنی آیم که عطر و بوی تو باشد

 

جفا و قهرتو بر کام دل بود یکسان

چراگه هردو شکربارو طبع خوی تو یاشد

 

به صبح روز قیامت به هر گذر  "شهپر"

دو چشم پر شرر او به جستجوی تو باشد

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/04/24ساعت 3:55 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

تورا من دوست میدارم

تورا من دوست میدارم که جانان را خدایی تو

دوعایت میکنم هر شب  سزاوار ثنایی تو

 

خداوند جهانی ,ملک و هستی را تو پروردی

حکیم و حاکم وسالاری و سردار مایی تو

 

زمین و آسمان را تو پر از نور و صفا کردی

چه شیدایی و شوریده چه پر شور و نوایی تو

 

تویی معشوق بی همتا تویی آرامش دلها

تویی معبود جانفرسا  که با مهر و وفایی تو

 

ز کوی عشق میگیرم سراغ آن بت رعنا

به هر جا پا نهم می بینمت چون آشنایی تو

 

جمال عالم آرایی اگر پنهانی از چشمم

حدیث عشق میخوانی شفیق نغمه هایی تو

 

مشامم بوی گل می بوید از زلفان عنبر بو

به یک بوسه بیارامم زبسکه دلربایی تو

 

اگرچه در غمت "شهپر"دل از جان و جهان بر کند

تورا من دوست میدارم که میدانم خدایی تو

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/04/24ساعت 3:31 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

بوی زلفان

ای آنکه در وصالت گسترده بال جانها

دل بیقرار رویت  , رویت قرار دلها

 

تابیده طلعت تو بر این جهان سراسر

از هیبتت بلرزد پا تابه سر ستونها

 

مست از شراب لعلت , اهل تمام عالم

وقتیکه می تراود از لعل تو سخنها

 

پر غلغله بگردد سرها ز بوی زلفت

صد ولوله فتاده از عشق تو به دلها

 

با روی خود بتابان بر این دل فسونگر

تا شوق دیده بارد بر پهنه چمنها

 

دیدم که حسن رویت از گلسرا در آمد

از عطر دلنوازش گویی شکفته گلها

 

با صبر و بیقراری "شهپر "در انتظاری

تا جان ز لب بر آری با ناله و فغانها

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/04/24ساعت 3:15 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

آتش می

زنده میباشند نیکان گرچه اکنون مرده اند

مرده ,دیوان و بد اندیشان که اکنون زنده اند

 

آنکه افتاده برون از پرده تقوی خویش

بی گمان درروز محشر نزد خود شرمنده اند

 

دردنوشان بین که اشک از چشم ساغر میخورند

خون دل با آتش سینه به جوش آورده اند

 

ساقیا این سینه را از آتش می سوختی

مطربی آور نوازد چونکه دل افسرده اند

 

گر دل رندان و بدخویان پراز رنج و غم است

پس چرا نیکان از این رندان چنین آزرده اند

 

حاسدان جز رشک و حسرت حاصلی نگرفته اند

عاشقان را بین که در وصلش روان پرورده اند

 

گوشه گیری کن زعالم خون دل را نوش کن

نیک مردان گوشه ای بنشسته و خون خورده اند

 

رو کن ای "شهپر"به مستی و تو با مستان نشین

چونکه آنان چون تو ترک ملک و هستی کرده اند

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/04/24ساعت 2:51 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

دلبرشبرین سخن

ای د لبر شیرین سخن آخر به دل جا کرده ای

تا در دلم بنشسته ای جان را به لب آوردهای

 

در دام وصید ت گشته ام خود در کمند ت گشته ام

کشته به د ستت گشته ام چون ا ین گلو افشرده ای

 

بگذ ا ر ا ین تیر و کما ن بر دا را ز رویم نشا ن

از یهر بد مستی نها ن جا م پیا پی خورده ای

 

ز آ ن غمزه ها یت سینه ام چون معدن ا لماس شد

رحمی بکن ا ی نا زنین زآ نکه دلم آ زردهای

 

با آ نکه نور ا فشا نده ای ا ین دل نیا بد روشنی

تا بر مزا رم پا نهی خود چون چراغ مرده ای

 

چون مرغ د ل پر میکشم هی جام می سر میکشم

زیرا که میدانم تو هم ما نند من افسرده ای

 

"شهپر" ند ا نستی چرا معنی ا ین ا فسانه را

تا او نگوید ا ین سخن کی پی به معنی برده ای

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/04/24ساعت 2:32 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

گل خندان

آنجا که تویی منزل جانان بود آنجا

منزلگهی از روضه رضوان بود آنجا

 

هرچند گل و سبزه و سنبل چمن آراست

میلی نکنم چونکه گلستان بودآنجا

 

از شوق لبت طوطی جانم بکشد پر

آری چه کنم چون شکرستان بود آنجا

 

کی سرو سهی فارغ و فرزانه برقصد

وقتی چو تویی سرو خرامان بود آنجا

 

درد دل من چون نبود قابل درمان

جایی بنهم پای که درمان بود آنجا

 

بر دامن خود بوی گل وعطر میفشان

عطر نفست ای گل خندان بود آنجا

 

مستند و غزلخوان چو اگر آنهمه بلبل

عیش و طرب از آن شه خوبان بود آنجا

 

"شهپر"نکند میل گل و گلشن و بلبل

زیرا صنمی شاد و غزلخوان بود آنجا

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1393/04/24ساعت 2:2 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

در حسرت بوسه

لال است زوصف تو زبانم

کوته  بود از  ثنا     بیانم

 

                                   با آنکه میان جمع مایی

                                  جویای تو گرد این جهانم

 

تو مونس جان و دل زاری

آگه ز منی  و  از  روانم

 

                                 با یاد تو گوشه ای نشینم

                                 زه کرده به هر گمان کمانم

 

گاهی به بتی شویم دلبند

جوییم نشان ز بی  نشانم

 

                                 گاهی به سراغ چشم و ابرو

                                 گاهی به لب و گهی  دهانم

 

گاهی به صفا گهی به مروه

دنبال   سرابم    و    دوانم

 

                                   گاهی سخن و روایت و قول

                                   گاهی  ز  کتاب    بی زبانم

 

گاهی به خیال خط و خالی

درحسرت  بوسه ای  بمانم

 

                                   القصه ز هر مرام و مسلک

                                   پرسم  ز تو  ای  امید جانم

 

از ماه و سنتارگان و خورشید

گیرم   سراغی  از    شبانم

 

                                    در وصل تو جان سپرد "شهپر"

                                   در  هجر  تو  تا به  کی  توانم

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/04/09ساعت 2:35 قبل از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

حقیقت

قفلی زده ای بر در انبار حقیقت

تاکس نبرد حاصل اسرار حقیقت

 

                                    هرکس به طریقی بکند وصف درونرا

                                   با  آنکه  ندارد  خبر  از  کار   حقیقت

 

گوید سخنی را به یقین و به روایت

با آنکه به خلوت کند انکار  حقیقت

 

                                   در کیسه سر بسته اگر هست متاعی

                                  بهتر  که  گذاری سر  بازار      حقیقت

 

ای آنکه ندانی که در این کیسه چه رازی است

از  چه  شده ای  سخت  خریدار        حقیقت

 

                                    باور  مکن  از  آنچه نداری  تو نشانی

                                    چون می شوی آخر تو گرفتار حقیقت

 

مخلو ق  اگر  پی ببرد  راز  خدا  را

بر هم  بزند  نظم  جهاندار حقیقت

 

                                      "شهپر" تو خود اندیشه کن از عالم هستی

                                       تا   خود   بگشایی    در  اسرار    حقیقت

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/04/09ساعت 2:11 قبل از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

نیمه شعبان

وه چه فرخنده روز و میلادی             روز دلدادگی و دلشادی

 

روز میلاد شاه خوبان شد             آنکه عالم از او گلستان شد

 

نیمه شعبان و روز مولود است       بوی عطر بهشتی و عود است

 

دانی آن ماه وش چه سروسری است         حور عینی بصورت بشری است

 

ناجی این جهان پاینده                   همچو خورشید و ماه تابنده

 

او زهر گلرخی بود خوشتر             از همه دلبران بود بهتر

 

رنگ خورشید چون بناگوشش        زلف افشان و بر سر دوشش

 

آسمان هست رنگ چشمانش       جان به قربان عهد و پیمانش

 

خرمنی,ارغوان و سنبل وگل        نغمه آسمانیش بلبل

 

کنج لب وه چه دلربا خالی          جای لب بوسه های من خالی

 

گر ببینی تو آن دل آرا را            میشوی محو آن قد و بالا

 

خوش به حالت که منتظر هستی       که اینچنین شادو سرخوش ومستی

 

مست چشمان آن دل آرامی          فکر دیدار آن گل اندامی

 

چشم من منتظر به مقدم ا و         تا شو م جان نثار و همدم ا و

 

ای گلستان و گلشن زهرا          قسمت میدهم که زود بیا

 

ما که دلدادگان درگاهیم          خاک پاییم و چشم بر راهیم

 

               دیده ام من طلوع شمس وقمر  

               نه درخشانتر از  تو   بر  "شهپر"    

 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 1393/03/30ساعت 1:3 قبل از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

تولد صد سالگی چعفر قلی خان

گذشت عمرت ز صد جعفر قلی خان              بمانی همچنان  دلشاد وخندان

 

بزرگ        خاندان     میرحسینی               تو از ساداتی و عشق   حسینی

 

تمام قوم و خویشان  خادم     تو                خوشا جسم و روان سالم  تو

 

تو هستی خاطرات شهر راین                   تو  ناریخی , کتابی , بهر راین

 

تویی   گنجینه  اسرار   دلها                    تو میدانی  رسوم آن  زمان  را

 

 بگو با ما  سخنها از  گذشته                  بگو از آنچه  مانده  نا  نوشته

 

بگو  از     مهربانیهای      بابا                  بگو  از  مادران  پاک  و   زیبا

 

بگو  از  کوچه های تنگ و باریک               بگو  از خانه های سرد و تاریک 

 

بگو  از   باغهای  با  صفایش                   ز آب انبار  و  از   پایاب هایش

 

بگو  از میوه های همچو یاقوت                بگو  از شیره  و  شیرینی توت

 

بگو از  چار چنار  و  ارگ راین                  بگو از  قالی  خوش  رنگ راین

 

بگو از چاهخو  و صنعتگرانش                 بگو  از کسب و کار و  کاسبانش

 

بگو  از مردمان خوب آنروز                     همان نیکان و غیرتمند و دلسوز

 

ز زین العابدین و مرتضی خان               ز افلاطون  و  والی   میزحسین خان  

 

من از خوبان این بستان چه گویم          کجا  بتوان  چنین  گلها   بجویم

 

من  از آن رو شدم شیدایت آقا            که داری خاطرات  و بوی  بابا

 

تو خود هستی نشان از آنهمه گل         نشان از صد بهار سبز و سنبل

 

تو قرنی زندگی کردی در اینجا            دو صد سال دگر باشی به دنیا

 

                       به    زیر   سایه   تو     ای       صنوبر 

                      نشیند دوست و قوم و خویش و "شهپر"

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/03/19ساعت 4:37 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

نور علی نور

چو افشانی به رویم از جبین نور                نگردم لحظه ای از روشنی دور

 

بچشمم نور رخشان است رویت               چو بگشایی رخت نور علی نور

 

بهشتی روی و در گلشن نشستی          که این خلد برین هست و تو خود حور

 

ز روی همچو ماهت مست مستم          چرا آن ماهرخ گردیده مستور

 

تو بر جان و دلم فرمانروایی                تو فرمان میدهی و بنده مامور

 

فروغ چهره رابرمن بتابان                    که یکدم با تو گردم شاد ومسرور

 

هوس کردم ببوسوم روی ماهت          بده بوسه به این درویش مهجور

 

از آن رو "شهپر"ازشهد لبانت             بنوشد چونکه طبعش گشته محرور

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/03/19ساعت 3:49 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

عشق یعنی عاشق دیوانه وار

عشق یعنی روز نوروز و بهار             عشق یعنی عاشقی دیوانه وار

 

عشق یعنی نغمه های دلفریب       عشق یعنی وعده و شور و قرار

 

عشق همچون قاصدک در میزند      تا رساند نزد او پیغام یار

 

عشق غوغای دل دلدادگان         راز پنهان دو یار بیقرار 

 

عشق آوا ونوای بلبلان              باغبان گلشن است و گلعذار

 

عشق مشکل میگشاید در جهان     میگذارد مرهمی بر قلب زار

 

عشق غم را از دلت بیرون کند     همچو غمخواری نشیند در کنار

 

عشق یعن عاشقان بیفرار        همچو مادر یاور وامیدوار

 

عشق یعنی چرخش پروانه ها      گرد شمع روشن و چشم انتظار

 

عشق نی چون مرغ حق کوکو زدن      چونکه بر کون و مکان گشت آشکار

 

عشق یعنی بوسه های لب به لب        بر سرا پای وجود و دست یار

 

عشق یعنی ناله های نیمه شب         سیل خون از هر دو چشم اشکبار

 

عشق یعنی  نقطه  نقطه  نقطه چین        هی نگاه بر پشت سر تا آن دیار

 

عشق با "شهپر"بگفتا بی امان       بوسه باران کن لب و دندان یار

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/03/19ساعت 3:34 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

دنیایی دگر دارم

چنان شوریده ام اکنون که سودایی دگردارم

نه ترسی در دلم افتد نه پروایی دگر دارم

 

بجز سودای عشقت در درون دل نمیخواهم

که من با این دل شوریده , سودایی دگر دارم

 

بجز دلدادگی وعاشقی و شور و مستی

نمیگویم که در عالم تمنایی دگر دارم

 

من از این زندگی لا ابالی سخت بیزارم

که چون غم در درون جا خوش کند جایی دگر دارم

 

دل عاشق نمی اندیشد از مرگ وفنا هر گز

وصال دوست را خواهم که رویایی دگر دارم

 

نه با کس بر سر جنگم ,نه خود درفکر نیرنگم

نه دلشادم نه دلتنگم ,نه سیمایی دگر دارم

 

نه شوق زندگی دارم ,نه در دنیا بود کارم

چو "شهپر"نیک  میدانم که دنیایی دگر دارم

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/03/19ساعت 3:16 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

خال هندو

گلستانها همه شرمنده از زیبایی رویت

تمام سروها درمانده اند از طاق ابرویت

 

تو چون مه میدرخشی در شب تاریک و ظلمانی

و میتابی به جمع جان نثار خال هندویت

 

به اقیانوس میمانی و آرام است چشمانت

به دریای خروشان داده ای امواج گیسویت

 

دهان چون وا کنی صد غنچه وا گردد به هر بستان

بهاران  باز  میگردد کز  آن  انفاس   خوشبویت

 

پریشان گشتم ازآنکه نبودم لایق عشقت

و گرنه میشدم همصحبت و بازو به بازویت

 

اگرچه من خطاکارم ولیکن آرزو دارم

که در هنگام مردن سر گذارم روی زانویت

 

میان عاشقان سینه چاکت  در غزلخوانی

نشان از افتخار است اینکه "شهپر"شد غزل گویت

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1393/03/19ساعت 2:55 بعد از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

مسجد جامع راین

مسجدجامع به راین شاهکاری از هنر

گنبد و گلدسته هایش یلدگاری از هنر

هر ستونش جلوه گاه پیکری بالا بلند

نقش کاشی کاریش خود گلعزاری از هنر

سر دری زیبا هلالی درب پر نقش و نگار

کار دست نیک مردان شماری از هنر

سنگ حکاکی شده بر روی دیواری ستبر

یادگاری از نیاکان بود و کاری از هنر

آن وضو خانه و محراب و شبستانش چه شد

پله های پیچ در پیچش چو ماری از هنر

آنکه خواهد بار دیگر آن بنا احیا کند

مادری باید بزاید دستیاری از هنر

"شهپر" از میدان و مسجد گرچه داری خاطره

گشته پنهان پشت تالار بزرگی از هنر

لازم به توضیح است که بنای مسجد جامع راین روی میدان اصلی شهر ودرکنار درختان کهنسال چنار

حدود سیصد سال پیش  ساخته شده بود .

این بنادارای سر دری بسیار زیبا ,صفه وشبستانهای بلند با معماری قدیم جابگاه بسیار مناسبی برای 

نمازگزاران ودرایام محرم و روز عاشورا محل تجمع عزا دارا ن حسینی و دسته های سینه زنی بوده .

روی دیوار ورودی کنارسردرب و در داخل مسجد سنگ حکاکی شده ای نصب شده بودکه موقعیت وتاریخ

ساخت بنا را مشخص میساخت . 

ضمنا درسالهای نه چندان دور توسط میراث فرهنگی و باهمکاری مردم وسازمان اوقاف کاشی کاری

ستونها و سردرب ورودی ونماهاو دیوارهای اطراف شبستان ها انجام و پایان یافته بود که این امر برزیبایی

بنا به نحو چشمگیری می افزود .

متاسفانه این بنای تاریخی به بهانه ساخت مسجد به سبک امروزی تخریب وساختمان مسجد جامع

فعلی که میشد درجای دیگری و بدون از بین بردن یک چنین بنای با عظمتی ساخته شود صورت پذیرد

تا یادگار پیشینیان حفظ گردد .

+ نوشته شده در  شنبه 1393/01/23ساعت 1:49 قبل از ظهر  توسط سید مرتضی میرحسینی  | 

مطالب قدیمی‌تر